بيماری قارچ دهان




نام بیماری : قارچ دهان ( Mouth Fungus )

 اگرچه این بیماری قارچی نیست و توسط باکتری Chondrococcus columnaris که باکتری عامل بیماری کلومناریس است ، ایجاد می شود اما به این دلیل به این نام خوانده می شود که همانند قارچ در بدن ماهی ظاهر می شود .

بیماری کرک پشمی یک واژه ی عمومی است که بیش تر برای بیماری های قارچی که در پوست بدن ، باله ها و دهان اثر می کنند به کار می رود که رایج ترین نوع قارچ در این عفونت Saprolegnia و Achyla می باشد .





علائم بیماری : کرک پشمی سفید یا خاکستری رنگ که شباهت زیادی به تکه های رشته ای پنبه دارد در اطراف دهان ماهی رشد می کند که این تومور های سفید بیش تر در جاهایی که قبلاً انگل رشد کرده و یا آسیب دیدگی وجود داشته ظاهر می شوند .

 

پیشگیری :

1- چک کردن منظم میزان آمونیاک ، نیتریت ، و نیترات آب تا در صورت نیاز از افزایش آمونیاک و نیتریت در آب تانک جلوگیری شود . ( با فیلتراسیون درست آمونیاک ، نیترنیت و نیترات محلول آب نمی توانند از حد معمول افزایش یابند . )

2- هرگز بیش از اندازه به ماهی ها غذا ندهید .

3- هرگز از غذاهای فاسد شده برای تغذیه ی ماهی ها استفاده نکنید .

4- از غذاهای دریایی مثل دافنی ، توبیفکس (Tubifex  ) و ... برای تغذیه ی ماهی ها استفاده نکنید .

5- همیشه ماهی های مشکوک به بیماری را در محلول میکسازین ( Myxazin ) قرنطینه کنید .

6- از کاهش ویتامین در بدن ماهی با استفاده از Vitazin جلوگیری کنید .

 

توجه : عامل بیش تر بیماری ها استرس بوده که در صورتی که از استرس در ماهی ها جلوگیری شود دیگر شاهد ماهی های بیمار نخواهید بود .

استرس می تواند عامل شیمیایی ( pH و نیتروژن ) ، فیزیکی ( دما و کمبود اکسیژن ) ، بیولوژیکی یا زیستی ( غذاهای کم ارزش و کمبود  ویتامین ) و روانی ( پرخاشگری سایر ماهی ها و لمس ماهی ها با دست ) داشته باشد که می توان به راحتی از آن جلوگیری کرد .

جلوگیری از استرس = جلوگیری از بیماری ماهی ها

درمان :

1- کیفیت آب را افزایش دهید و میزان باکتری ها را به وسیله HumAquat کاهش دهید یا برای درمان از میکسازین ( Myxazin ) استفاده کرده و وسایل آکواریوم را خوب بشویید . در طی درمان هم هوادهی و فیلتراسیون تانک را افزایش دهید .

 

2- ماراسین ( Maracyn ) ، متیلن آبی ( Methyl Blue ) ، داروی قارچ ( ( Fungus Cure و ضدقارچ جنگلی ( Jungles Fungus Elminator ) در درمان عفونت های داخلی و خارجی موثرند و آنتی بیوتیک هایی مثل ماراسین 1 و 2 ( Maracyn I & II )  هم برای درمان قارچ دهان به کار می روند .

  

 

3- استفاده از نمک که در صورتی که همه ی ماهی ها به بیماری مبتلا باشند درمان در تانک اصلی و در صورتی که تعدادی از ماهی ها بیمار باشند درمان در تانک قرنطینه انجام می شود .

توجه : در صورتی که تنها ماهی های مولی شما مبتلا به غشاء ( تار ) سفید خاکستری روی دهان شده اند قبل از درمان 10 تا 20 درصد آب تانک را کاهش داده و 10 درصد آب شور به تانک اضافه کنید .

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 22:8  توسط sahand | 

برآمدگی چشم ماهی يا PopEye


 


نام بیماری : برآمدگی و ترکیدن چشم ، سفید و ابری شدن قرنیه و کوری چشم ماهی

علائم : ورم کردن چشم و تشکیل حلقه ی سفیدی به دور چشم ماهی

 


دلایل : سفید و ابری شدن چشم ممکن است بر اثر فعالیت باکتری های بیماریزا ، کور شدن چشم ممکن است بر اثر کمبود مواد مغذی در غذای ماهی ها ( غذاهای با ارزش غذایی کم ) و ترکیدن چشم بر اثر برخورد با وسایل نوک تیز یا دعوای شدید با سایر ماهی ها ایجاد شود . هم چنین ممکن است فعالیت باکتری های بیماریزا یا کمبود ویتامین A هم در این مورد موثر باشد .

کدر شدن چشم بر اثز تغذیه نامناسب یا تابش نور شدید به تانک حاصل می شود .

در بیش تر موارد بیماری برآمدگی چشم بر اثر کمبود کیفیت آب تانک ،  غذای نامناسب یا صدمه دیدن ماهی به وجود می آید .

 

معمولاً این بیماری کشنده نیست ، ولی در صورتی که بدون درمان رها شود ، چشم ها از بین رفته و سرایت باکتری ها به قسمت های مختلف بدن ماهی سبب مرگ آن می شود .

 

پیش گیری :

1- عدم نگهداری ماهی های آرام و مهاجم در یک تانک

2- اضافه کردن یک قاشق چایخوری نمک طعام ( بدون ید ) یا سنگ نمک به ازای هر گالن ( حدود 4 لیتر ) آب

3- تمیز نگهداشتن آب تانک

درمان :

ابری شدن چشم را می توان با آنتی بیوتیک های مربوطه ، کدر شدن قرنیه را با اضافه کردن ویتامین به غذای ماهی و تعویض رژیم غذایی آن و ترکیدن چشم را با داروهایی چون پنی سیلین ( Penicillin  ) و آموکسی سیلین ( Amoxicilin ) درمان کرد . هم چنین برای درمان کوری چشم علاوه بر تغییر رژیم غذایی ماهی باید نور ورودی به تانک را کاهش داد .

 

سایر داروهای توصیه شده :

ماراسین 2 ( Maracyn 2 ) ، آمپیسیلین Ampicillin )  ) و استفاده از یک قاشق چایخوری نمک در هر گالن ( حدود 4 لیتر ) آب به مدت 3 روز .

 

هم چنین تعویض 50 درصدی آب تانک ، 3 تا 5 بار در هفته به تسریع در درمان کمک می کند .

نکات :

1- ماهی بیمار را برای درمان حتماً به تانک قرنطینه منتقل کنید .

2- به دلیل واگیردار بودن این بیماری ، پس از انتقال ماهی های بیمار به تانک قرنطینه ، آب تانک اصلی را تعویض کرده و وسایل آنرا ضدعفونی کنید .

3- این بیماری معمولاً همزمان با بیماری دم خوره در بدن رشد می یابد و برای درمان می توان از درمان های مشترک دو بیماری بهره برد .

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 21:58  توسط sahand | 

بيماری هگزاميتا يا چاله اي در سر ( Hexamita )



نام بیماری : هگزامیتا یا چاله ای در سر

علائم :

1- لاغر شدن ماهی و کم شدن فعالیت آن

2- ورم غیر عادی شکم ماهی

3- به وجود آمدن چاله هایی در سر ماهی

4- ضعیف و مضطرب شدن ماهی

5 – عدم تمایل به خوردن غذا

 


نکته : وجود انگل هگزامیتا در ماهی سبب کاهش رشد آن می شود .

دلایل :

1- استرس ناشی از سوء تغذیه و شلوغ بودن تانک

2- پایین بودن کیفیت آب

3- وجود کربن در آب ( می تواند به خاطر وجود ذغال اکتیو در آب باشد . )


پیش گیری :

1- فیلتراسیون مناسب و سیفون کردن آب به صورت مداوم

2- تغذیه ماهی ها با غذاهای حاوی ویتامین A و C

3- استفاده ی کمتر از دل گاو در وعده های غذایی

4- قرار ندادن ذغال اکتیو یا مواد حاوی کربن در فیلتر

5- نور کافی

درمان :

1- ابتدا عامل های ایجاد کربن ( همانند ذغال اکتیو ) را از فیلتر و تانک خارج کنید .

2- اضافه کردن ویتامین های A و C و D به آب .

3- درمان رایج این بیماری استفاده از داروی مترونیدازول ( Metronidazole ) می باشد که معمولاً به همراه غذا به ماهی ها داده می شود . البته در مواردی که ماهی علاقه ای به خوردن غذا و دارو نشان نمی دهد ، از حمام دارویی برای معالجه ی ماهی استفاده می شود .


توضیحات :

هگزامیتا یک انگل تاژکدار می باشد که حدود 3 تا 6 میکرون طول دارد . این انگل درون روده ماهی ها به خصوص گلدفیش ، کوی فیش و سیکلیده هایی چون دیسکاس و آنجل رشد می کند و سبب سوء هاضمه ماهی می شود که معمولاً با علائمی چون ایجاد  چاله هایی در سر و اطراف چشم ماهی همراه است .

 

نکات :

1- ممکن است انگل هگزامیتا ماه ها در بدن ماهی باشد ولی به دلیل پایین بودن عفونت علائم خاصی بروز ندهد ، پس رعایت نکات بهداشتی ضروری است .

2- در صورتی که ماهی آنجل به این بیماری مبتلا شود ، ممکن است گاهی اوقات به صورت عمودی روی آب دراز بکشد و معلق باشد .

تذکر : در صورتی که ماهی مبتلا به هگزامیتا تخم ریزی کند ، مقدار اندکی از تخم ها هچ شده و بچه های آن به سرعت می میرند .

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 21:49  توسط sahand | 

سفيدك


                                   



نام بیماری : سفیدک

نام علمی : Ich Thyopthirius Multifilis

عامل : انگل ایک و ویروس Lymphocystist

 

تاریخچه کشف : ویروس  Lymphocystist برای اولین بار در سال 1965 کشف شد .

علائم :  



1- رشد دانه های سفید 1 تا 5 میلیمتری روی قسمتی از بدن و دم ماهی

 

 2- کاهش میل ماهی به تغذیه

 3- اضطراب و پریشانی ماهی که سبب کشیدن بدن خود به سنگ ها و شن ها می شود .

 4- ورم کردن دستگاه تنفس ماهی

این بیماری که به نام سفیدک شناخته می شود ، از رایجترین بیماری های ماهیان آب شیرین می باشد که اغلب از طریق دعوا با سایر ماهی ها یا لمس کردن توسط انسان به وجود می آید . انگل ایک که عامل بیماری سفیدک بوده ، زندگی دوره های داشته و به راحتی به سایر ماهی ها منتقل می شود .

 

پیش گیری : هرگز ماهی ها را توسط دست لمس نکنید و از نگه داشتن ماهی های مهاجم و آرام در کنار هم خودداری کنید .

قبل از استفاده از روش های درمانی ، ذغال اکتیو یا دیگر عامل های کربن زای موجود در آب را خارج کنید .

نحوه درمان :

1- استفاده از محلول ضد انگل :

نحوه ی استفاده : پس از انتقال ماهی به تانک دیگر به ازای هر لیتر دو قطره ضد انگل در آب ریخته و این کار را 3 تا 7 روز ادامه دهید تا بیماری کاملاً از بین برود .

نکته : قبل از هر بار استفاده از محلول ، 30 درصد آب تانک را تعویض کنید .

 

2- استفاده از نمک که به عنوان یک داروی غیر شیمیایی و موثر به کار می رود .

نمک استفاده شده نباید نمک دریایی یا سنگ نمک باشد و تنها از نمک طعام استفاده کنید .

نحوه استفاده : 1- استفاده از نمک در آب تانک ( به ازای هر 8 لیتر یک قاشق چایخوری )

2- حمام ماهی ها در محلول آب و نمک : به ازای هر لیتر 4 قاشق چایخوری نمک را در آب حل کرده و ماهی را بمدت 30 ثانیه تا چند دقیقه در آب شناور کنید ؛ پس از انجام این کار بلافاصله ماهی را به تانک اصلی انتقال دهید . این کار را تا 3 روز ادامه داده و پس از هر بار 30 تا 70 درصد آب تانک اصلی را تعویض کنید .


تذکر : برای هر بار حمام ماهی محلول آب و نمک جداگانه ای ساخته و از محلول های قبلی استفاده نکنید .

3- افزایش دمای آب : 1 تا 3 ساعت در هر روز دمای آب را به 30 تا 31 درجه سانتیگراد برسانید تا گرما مانع از رشد انگل در بدن ماهی شود .

نکته : این کار را حداقل تا 5 روز متوالی ادامه دهید .

4- استفاده از فرمالدهید محلول : معمولاً در کلینیک های دامپزشکی برای درمان سفیدک ، ماهی ها را در محلول آب و فرمالدهید ( به ازای هر 35 لیتر یک میلی لیتر ) به مدت 12 ساعت حمام کرده و این کار را تا 2 روز ادامه می دهند و پس از این کار 30 تا 70 درصد آب تانک را تعویض می کنند .


 اما استفاده از فرمالدهید برای افراد غیر پزشک توصیه نمی شود ، چون علاوه بر کاهش مقادیر زیادی از اکسیژن آب ، ممکن است سبب سرطان در انسان شود .

 

5- استفاده از مالاکیت یا مرمر سبز ( Malachite  ) : ماهی بیمار را 3 روز متوالی برای 12 ساعت در محلول مالاکیت و آب حمام کنید .


6- در برخی موارد فلز مس ( محلول در آب ) به عنوان دارویی برای درمان سفیدک به شمار می رود ، ولی استفاده از مس در آب ، سبب قلیایی شدن آب شده و ممکن است به ستون فقرات ماهی ها آسیب رسانده و موجب از بین رفتن گیاهان طبیعی شود .

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 21:42  توسط sahand | 

دم خوره يا پوسيدگی باله ها




نام : دم خوره یا پوسیدگی باله ها

نوع بیماری : باکتریایی

علائم : دم و باله های ماهی ترک برداشته و زبر و ناصاف می شود . اغلب در لبه های دم ، رده ها و لکه های ریز سفید و رگ های قرمزی مشاهده می شود . به تدریج دم ها خراب شده و کاملاً از بین می روند که در اینصورت بیماری بر ماهی غلبه می کند .



 

دلایل :

 1- استرس یا شرایط نا مناسب باعث بیماری شده است .

2- پایین بودن کیفیت آب

3- پایین بودن دمای آب – کمتر از 50 درجه فارنهایت ( 10 درجه سانتیگراد )

4- شلوغ بودن تانک

5- صدمه دیدن ماهی بر اثر دعوا یا برخورد با وسایل تانک که منجر به عفونت زخم می شود .


پیش گیری :

1- بالا بردن کیفیت آب

2- عدم نگهداری ماهی های آرام و مهاجم در یک تانک

3- کاهش استرس در تانک با ایجاد محل هایی برای پنهان شدن ماهی ها و قرار دادن گیاهان .

4- حفظ چرخه ی طبیعی شب و روز با خاموش کردن وسایل روشنایی اطراف تانک ماهی ها در شب

5- تغذیه ی مناسب

دم خوره یکی از شایع ترین بیماری های ماهیان آب شیرین به شمار می رود ، ولی با مراقبت صحیح از ماهی ها به خوبی می توان از آن پیشگیری به عمل آورد . برای این منظور نباید برای چند تانک از یک تور استفاده کرد ، قبل از فروبردن دست در آب آنرا کاملاً شست ، وسایل تانک را تمیز نگه داشت و رعایت سایر مسائل بهداشتی .

رفتار : اولین کار پس از مشاهده ی بیماری در ماهی ها ، تعویض آب تانک و شستشوی وسایل با آب گرم می باشد .

درمان : در صورت امکان ماهی ها را به تانک قرنطینه منتقل کرده و از داروهای ضد باکتری مثل ماراسین ( Maracyn ) ، ماراسین 2 ( Maracyn Two  ) کاناسین ( Kanasyn ) و یا میکزازین ( Myxazin ) در تانک استفاده کنید .


وجود 3 درصد نمک در آب ممکن است دم خوره های ابتدایی را درمان کند . کیفیت خوب آب هم به درمان کمک می کند . در ضمن باله های آسیب دیده را می توان با داروی ملافیکس ( Melafix ) درمان کرد .

 

یکی دیگر از درمان ها که رایج و موثر است ، استفاده از تتراسایکلین ( Tetracycline ) می باشد . و گاهی اوقات از ضد انگل جنگلی (Jungle Fungus Elimator ) استفاده می شود که در یک گالن ( حدود 4 لیتر ) یک چهارم قاشق چایخوری در تانک ریخته می شود . درمان با این دارو را تا 4 روز ادامه دهید و سپس یکبار به طور کامل آب تانک را تعویض کنید . در صورتی که بیماری هنوز متوقف نشده بود ، دوره ی 4 روزه ی درمان را تکرار کنید .

استفاده از نمک در آکواریوم : اضافه کردن نمک در آکواریوم ، ممکن است باعث درمان بشود .

برای پیشگیری از دم خوره می توان از یک چهارم تا یک دوم قاشق چایخوری نمک و برای درمان تا یک قاشق چایخوری نمک در هر گالن استفاده کرد .

 

نکات :

1- افزایش دمای تانک تا 30 درجه سانتیگراد در جلوگیری از پیشرفت بیماری موثر است .

2- تعویض مداوم مقداری از آب در دوران درمان و هوادهی مناسب در دوره ی درمان الزامیست .

تذکر : هرگز از دو یا چند دارو در تانک به طور همزمان استفاده نکنید و تنها پس از تشخیص بیماری از یکی از درمان هایی که مقدور می باشند استفاده کنید .

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 14:31  توسط sahand | 

بيماری كلومناريس




نام بيماري : كلومناريس يا كولومناريس – Columnaris

كلومناريس يك واژه ي كلي است كه بسياري از بيماري ها همچون پوسيدن دهان ( Mouth Rot ) ، قارچ دهان ( Mouth Fungus )  ، قارچ آبشش ( Gill Fungus ) ، قارچ بدن ( Body Fungus )  ، كرك پشمي ( Cotton Wool ) و Flexibacter را شامل مي شود و همه ي اين بيماري ها توسط باكتري سرسخت Flavobacterium Columnare ايجاد مي شود كه قبلاً به عنوان Flexibacter columnaris شناخته مي شد .



 

اين باكتري جنبنده ميله اي شكل در بسياري از شرايطي كه ماهي ها از آن لذت مي برند رشد مي كند ، مخصوصاً اگر ماهي هايتان دچار استرس شوند .

آنها دو گونه هستند كه قدرت تخريب بافت هاي داخلي و خارجي بدن را دارا هستند كه يكي از آنها نشانه هايي در بدن ظاهر مي كند و مي توان آنرا با دارو درمان نمود ولي گونه ي ديگر مي تواند در عرض چند ساعت ماهي را بكشد و خسارت هاي بزرگي در ماهي ايجاد كند كه بسيار سريع در ساير ماهي ها هم انتشار مي يابد . اما صرفنظر از پيشرفت بيماري نبايد آنرا ساده گرفت .

كلومناريس يكي از بيماري هاي رايج زنده زاها ، كت فيش ها و فايتر ها محسوب مي شود .

علائم بيماري :

بيش تر نمونه هاي رايج و قابل درمان كلومناريس با نشانه هايي چون كرك هاي سفيد خاكستري در روي صورت ، دهان و يا آبشش ماهي ظاهر مي شوند . نشانه هاي ديگر شامل تكه هاي خاكستري روي صورت ، نفس نفس زدن ماهي ( ناشي از آسيب به آبشش ) و از بين رفتن سريع باله هاي ماهي مي باشد . ولي بعضي از اين علائم با علامت هاي ساير بيماري ها هم مشترك است .


 يك شاخص واضح كلومناريس زخم قرمز با رشته هاي سفيد اطراف آن در بدن ماهي بوده كه بايد قبل از ظاهر شدن آن درمان آغاز شده باشد و يا بلافاصله درمان آغاز شود و از عفونت هاي ثانويه و در نهايت مرگ ماهي جلوگيري شود .

 


پيشگيري :

در بيش تر موارد كلومناريس به دليل انواع استرس در تانك ايجاد مي شود و به همين دليل راه هاي گسترده اي براي پيشگيري از آن وجود دارد .

پيش گيري بهترين داروي چنين بيماري هاي كشنده اي محسوب مي شود و دارندگان ماهي به خصوص دارندگان فايتر بايد به اين نكته توجه ويژه اي داشته باشند .

كلومناريس گرما و آب راكت را دوست داشته و در دماهاي بالاي آب رشد مي نمايد ، ضمن اينكه سختي بالاي آب و محيط آلوده ي آكواريوم هم محيط مناسبي براي رشد آن محسوب مي شود .

چون اغلب فايتر ها در آب هاي گرم و بدون جريان نگهداري مي شوند احتمال ابتلاي آنها به كلومناريس زياد بوده و به همين سبب بايد تانك يا تنگ آنها هميشه تميز بوده و به صورت مداوم آب آن سيفون شده و هوادهي شود .

1- ثابت نگهداشتن دما : در حاليكه كلومناريس آب با دماي 76 درجه فارنهايت (24.4 درجه سانتي گراد ) و دماهاي بالاتر را دوست دارد  ، تانك شما بايد دمايي پايين تر از اين حد و ثابت داشته باشد ، چرا كه يكي از دلايل استرس ماهي ها هم تغيير ناگهاني دماي آب است .

2- تميز و تازه بودن آب : در حاليكه بسياري از سايت ها مدعي مي شوند كه يك ماهي حساس به كلومنارس همچون فايتر در ماه به يكبار تعويض آب احتياج دارد  ، ولي بهتر است حداقل هفته اي يكبار آب تعويض شده و در مورد تانك هاي كوچك و بدون فيلتراسيون اين بازه ي زماني كمتر است .

3- شرايط نامناسب : كلومناريس در حضور اكسيژن كمي تكثير مي شود و به همين دليل بايد ميزان اكسيژن تانك را زياد نگه داريد و آب جريان داشته باشد تا از رشد آنها جلوگيري شود ، چرا كه راكت بودن آب علاوه بر كلومناريس سبب ايجاد بيماري دم خوره هم مي شود .  

4- نمك : بسياري از آكواريست ها با ريختن نمك در آب تانك ماهي هاي آب شيرين مخالفند ولي آنها فراموش كرده اند كه بدن ماهي ها به طور طبيعي به كمي شوري احتياج دارد .

نمك يك متد موثر براي درمان و جلوگيري از بيماري ماهي و حيوانات بوده كه افزودن دوز ( مقدار ) دارويي نمك يا نيمي از آن مي تواند از بيماري كلومناريس جلوگيري نمايد .

سرانجام مطمئن شويد شرايط آب تانك براي ماهي شما مناسب بوده و به عنوان مثال همانطور كه اشاره شد كلومناريس PH و سختي بالاي آب را دوست داشته و چون فايتر ( بتا فيش ) به شرايط آب به اندازه ي ساير ماهيان ظريف حساس نيست ، آنها را اغلب در ميزان سختي و PH مناسب خودشان نگهداري مي كنند و در صورت نامناسب بودن شرايط آب بايد آنرا اصلاح نماييد .

روش درمان :

با وجود اينكه پيشگيري مي تواند از ورود كلومناريس به تانك جلوگيري كند ولي گاهي اوقات ممكن است اين بيماري در ماهي شما مشاهده شود .

1- تعويض آب يا قرنطينه : تعويض 100 درصدي آب يا انتقال ماهي بيمار به تانك قرنطينه مي تواند درمان را آغاز كند كه در اين صورت تانك اصلي بايد ضدعفوني شود تا احتمال ابتلاي ساير ماهي ها به بيماري از بين رود و بهتر است ماهي بيمار را به تانك ديگري براي درمان انتقال دهيد .

2- ثابت نگه داشتن دماي تانك قرنطينه : دماي تانك قرنطينه بايد 74 درجه فارنهايت ( 23.3 درجه سانتي گراد ) باشد چرا كه همانطور كه گفته شد كلومناريس 76 درجه فارنهايت ( 24.4 درجه سانتي گراد ) و دماهاي بالاتر را دوست داشته و بهترين دماها براي تكثير آن محسوب مي شوند . بنابراين مي توانيد براي توقف تكثير كلومناريس در تانك ، دماي آب را كاهش دهيد .

البته تجربه ثابت كرده كه دماي 72 درجه فارنهايت ( 22.2 درجه سانتي گراد ) براي پيشرفت درمان پايين بوده و دماي بالاتر از 76 درجه فارنهايت ( 24.4 درجه سانتي گراد ) باعث مي شود بيماري با سرعتي بيش تر از سرعت عمل آنتي بيوتيك ها عمل كنند ، پس بهترين كار ثابت نگه داشتن دماي تانك روي 74 درجه فارنهايت ( 23.3 درجه سانتي گراد ) است .

3- شروع درمان با نمك : در تانك قرنطينه مي توانيد از بيش ترين دوز دارويي نمك براي درمان استفاده كنيد ولي توجه داشته باشيد كه نمك نبايد يد دار باشد چرا كه يد ماده اي كشنده براي ماهي محسوب مي شود . به عنوان مثال مي توانيد از دوز يك قاشق سوپخوري نمك در هر 5 گالن ( 18.9 ليتر ) آب استفاده كنيد .


4- آب ، نمك و اكسيژن : شما بايد در زمان درمان هوادهي تانك را افزايش دهيد ، چرا كه كلومناريس از اكسيژن ، نمك و آب خنك متنفر است و در صورتي كه شما از اين ها استفاده نكنيد ، استفاده از آنتي بيوتيك تنها سبب هدر دادن پول شما شده است و نتيجه ي درماني ندارد ، مخصوصاً اين كه معمولاً آنتي بيوتيك ها اكسيژن آب را كاهش مي دهند .

5- ماراسين ( Maracyn ) : موثرترين آنتي بيوتيك براي درمان كلومناريس ماراسين محسوب مي شود كه خيلي آرام و راحت ماهي شما را درمان كرده و بايد فوراً درمان ماهيتان را با مارسين آغاز كنيد .

6- ترامايسين ( TerraMycin ) : درمان ماهي مبتلا به كلومناريس با ترامايسين ( نبايد با تتراسايكلين اشتباه گرفته شود ) مي تواند به طور قابل توجهي شانس زنده ماندن ماهي را افزايش دهد .

7- Collodial Silver : Collodial Silver معمولاً يك داروي كلي براي بيش تر بيماري هاي ماهي ها محسوب مي شود .

 

8- برگ درخت بادام هندي : برگ درخت بادام هندي با كاهش PH و سختي آب و تبديل شرايط آب به شرايط محيط طبيعي زندگي فايتر ، توسط بسياري از پرورش دهندگان فايتر براي درمان بيماري كلومناريس استفاده مي شود ، ضمن اينكه مي توانيد با داروي BlackWater هم از استرس ماهي بكاهيد .

 

 

9- ساير آنتي بيوتيك ها : اگرچه ممكن است شما براي درمان ماهي ها از آنتي بيوتيك هاي خوراكي به عنوان غذا استفاده كنيد ولي چون اغلب كلومناريس در ماهي هاي گرمسيري سبب آسيب هاي دروني و خارجي مي شود ، بايد به آنها آنتي باكتري جنگلي ( Jungle Anti-Bacteria ) يا آمپي سيلين ژله اي ( GelTek Ampicillin ) بدهيد تا شانس درمان و زنده ماندن ماهيتان افزايش يابد .

 

اما در حين درمان مي توانيد از غذاهاي با انرژي و با كيفيت به همراه غذاهاي زنده و فريز شده براي تغذيه ي ماهي ها استفاده كنيد .

نكته پاياني : در پايين مطمئن باشيد درمان با آنتي بيوتيك و تعويض مداوم آب ، غذادهي مناسب و پايين آوردن استرس ماهي مي توانند به طور كامل ماهي شما را درمان نمايند .

بازگرداني بدن ماهي :

ضدعفوني كردن تانك ، خنك نگه داشتن آب ، هوادهي بالا و تغذيه ي ماهي ها با غذاهايي چون كرم خوني ، ميگوي آب شور ، دافني ، كرم سياه ، لارو پشه ، بچه هاي جيرجيرك و كرم ميوه ها در زمان درمان و بازگرداني ماهي به شرايط عادي ضروري است .

هر 5 روز يكبار مقداري از آب تانك را با آب جديد تعويض كرده و در صورتي كه ماهيتان را با آنتي بيوتيك درمان كرديد بهتر است يك هفته پس از آن از دوز دارويي نمك استفاده شود تا از درمان و بازگرداني ماهي به شرايط عادي و اوليه اطمينان حاصل كنيد .

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 14:24  توسط sahand | 

استسقاء یا آب آوردگی شکم



نام عمومی : استسقاء ( Dropsy )

نام علمی : بسته به علت بیماری تغییر می کند .

پیشگیری : تعویض 10 تا 25 درصد از آب تانک به صورت هفتگی و تغذیه با مواد غذایی مناسب و با کیفیت .

نشانه ها : تورم بدن ، ایجاد فاصله بین پولک ها ، بی حالی ، از دست دادن رنگ ، از دست دادن اشتها ، جایگیری در بالا یا پایین آکواریوم .

علت : باکتریایی ، ویروسی یا انگلی

داروها : ماراسین (Maracyn  ) و ماراسین دو ترکیب ( Maracyn-Two combined )

مورد نیاز : اریترومایسین ( Erythromycin ) ، مینو سایکلین (Minocycline  )

نکته : بیماری ورم ( استسقاء ) معمولاً کشنده است و حتی برخی آکواریست ها ترجیح می دهند ، به درمان این بیماری نپردازند .



استسقاء در حقیقت یک نشانه است و به خودی خود بیماری نیست . هنگامی که یک ماهی مبتلا به استسقاء پیشرفته می شود ، پولک های بدن ماهی همانند میوه های درخت کاج باز می شود و بین پولک ها معلوم است .

دلیل به وجود آمدن این بیماری نامعین است . تصور می شود این بیماری صرفاً ناشی از یک عفونت باکتریایی داخلی ناشی می شود ، ولی الزاماً این نظر صدق نمی کند . استسقاء می تواند نتیجه ی چندین حلقه از عفونت های باکتریایی داخلی ، ویروسی ، قارچی ، انگل های داخلی و یا حتی تومورهای سرطانی باشد .

استسقاء معمولاً روی گورامی ها ، فایتر ها ، سیپرینیدها و گلدفیش ها تاثیر می گذارد و تشخیص بیماری آسان می باشد ولی یافتن علل بیماری مشکل است . اغلب موارد ورم بدن را عفونت های باکتریایی ناشی از غذا یا کیفیت پایین شرایط آب ( کثیف بودن آب ) به وجود می آورد ، که تعویض مکرر مقداری از آب تانک با آب تمیز می تواند غلظت باکتری ها و دیگر عوامل بیماری در آب را کاهش دهد .  دلایل دیگر هم می تواند شامل ورم به دلیل نارسایی کلیه ها و علائم ثانوی ناشی از نارسایی کبد و هم چنین تومور و ویروس ها باشد .

 

تشخیص :

ماهی شما به معنای واقعی متورم می شود . این امر با تورم در داخل بافت ها و ارگان ها ایجاد می شود ، در نتیجه ساختمان عظیمی از آب در بدن ماهی به وجود می آید که کلیه ها در دفع این مایعات به صورت طبیعی ناتوان می شوند . با گذشت زمان در نتیجه ی تورم بدن ، فلس ها زاویه دار شده و به شکل مخروط کاج در می آیند . بهترین نمایش این حالت زمانی است که به ماهی خود از بالا نگاه کنید .

   

زمانی که ماهی شما به اندازه ی کافی متورم شده و فلس هایش به جلو آمده است ، خسارت های داخلی بدن خیلی سخت جبران خواهند شد . ( البته معمولاً نه همیشه )

معلوم نیست که استسقاء واگیر دار است یا نه ، بعضی معتقدند واگیردار است و بعضی هم نه .

اما بهتر است در زمان درمان ماهی بیمار را جدا کنید ، چرا که استسقاء یک بیماری بسیار جدی است .

درمان :

آنچه بیش تر مایه تاسف است ، این است که در درمان این بیماری عوامل قدرتمندی وجود دارند و انتخاب درمان مناسب برای این بیماری اگر غیرممکن نباشد خیلی سخت است . شما باید بهترین روش را برگزینید و از زمانی که اولین علامت بیماری را در ماهیتان مشاهده کردید به درمان آن بپردازید .

برای کم کردن ناراحتی ناشی از باد کردن بدن ، می توانید به ازای هر گالن آب ( حدود 4 لیتر ) یک دوم قاشق چایخوری نمک به آب اضافه کنید ، با این کار به جلب برخی مایعات بدن و کاهش فشار به بدن ماهی کمک خواهید کرد. استفاده از سولفات دومنیزی ( Epsom Salt ) به دلیل درجات موفقیت متناقض با هم توصیه نمی شود . ضمن اینکه افزایش چند درجه ای دمای آب تانک هم به خارج کردن آب بدن کمک می نماید .

 

داروها :

با توجه به طیف گسترده عوامل این بیماری ، بهتر است از یک آنتی بیوتیک با طیف وسیع استفاده کنید که هم باکتری های مثبت گرم و هم منفی گرم را پوشش دهد .

یکی از داروهای توصیه شده کاناسین (Kanacyn  ) است . داروی دیگر می تواند ماراسین (Maracyn ) یا ماراسین دو (Maracyn-Two ) باشد . با ترکیب این دو دارو – که خطری ندارد – می توانید هم باکتری های مثبت گرم و هم باکتری های منفی گرم را درمان کنید . ماراسین باکتری های مثبت گرم و ماراسین دو باکتری های منفی گرم را درمان می کند .

دوز دارویی ماراسین برای یک گالن آب :

یک قرص را در 10 قاشق چایخوری آب حل کرده ، یک قاشق چایخوری از آن را به ازای هر گالن آب به تانک بریزید و روزانه یک قاشق از محلول را به آب تانک اضافه کنید .

دوز دارویی ماراسین 2 برای یک گالن آب :

یک قرص را در 10 قاشق چایخوری آب حل کرده ، برای اولین روز دو قاشق چایخوری از محلول را به ازای هر گالن آب به تانک اضافه کنید و  برای روزهای دوم تا پنجم ، یک قاشق چایخوری از محلول .

 

توضیحات تکمیلی :

هوادهی مناسب در زمان درمان و به هنگام استفاده از دارو در درمان بیماری مفید است .

آب سالم همیشه برای ماهی مفید است ، به خصوص برای ماهی های بیمار و ممکن است در زمان درمان نیاز به تعویض مکرر مقداری از آب تانک داشته باشید .

همیشه دمای آب ماهی را بین 76 تا 82 درجه ی فارنهایت ( 25 تا 28 درجه سانتیگراد ) نگهدارید تا علاوه بر احساس راحتی ماهی ، سبب بهبود سیستم امنیتی بدن ماهی هم شود .

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 14:10  توسط sahand | 

 

نشانه ی

بیماری

عامل بیماری

درمان

ماهی جدید شما بدون هیچ گونه

نشانه ی بیماری مرده است

"علایم تانک جدید"

افزودن ماهی به تانک گرم جدید می تواند ماهی را شکه کند و در بعضی مواقع مهلک باشد.

از دست دادن اشتها

یک مشکل محیطی، ماهی که به تازگی اضافه شده است خوردن اغلب غذا ها به جز غذاهای زنده را رد می کند.

شاید به خاطر شرایط بد آب و وجود اوره ی زیاد باشد.مقداری از آب آکواریوم را تعویض نمایید.همچنین ممکن است به خاطر استرس بوده باشد.با ماهی های خود مهربان ترباشید.

2,3) کرک های پنبه ای شکل بر روی بدن

قارچ ها, (قارچ دهان)

در صورت مشاهده ی این بیماری می توانید از دارو های قارچ کش چون "مالاشیت گرین" و حمام نمک استفاده کنید.(1 قاشق چایخوری برای هر 4 لیتر آب)

1) لکه های سفید کوچک بر روی بدن سر و باله ها

سفیدک (ایک)

بیماری ای بسبار مطرح (خصوصا در آکواریوم های جدید) روش های مختلفی برای جلوگیری از انتشار آن وجود دارد که بهترین آن استفاده از نمک است(1 قاشق چایخوری به ازای هر 4 لیتر آب)

8)فرسایش در غشای نرمعشای باله ها)

دم خوره، فاسد شدن باله ها

قبل از بروز عفونت ثانوی درمان را شروع کنید.عفونت ثانوی بعد از چند روز قسمت اعظم باله ها را از بین می برد.برای درمان می توانید از آنتی بیوتیک ها به همراه حمام نمک استفاده کنید.

ظاهر شدن پرده ای نسبتا سفید بر روی چشم ماهی

کیفیت بد آب ، وجود کلرین در آب

کیفیت بد آب: تعویض منظم آب از جمله احتیاجات ماهی ها هستند.

وجود کلر:از داروی ضد کلر قبل از قرار دادن ماهی در تانک استفاده کنید.و یا مدت 24 ساعت بعد از پر کردن تانک ماهی ها را بدان منتقل کنید.

4)ماهی ها در کف آکواریوم نفس نفس می زنند.در اطراف آبشش ها رگه های قرمزی به چشم می خورد.

به احتمال زیاد به خاطر کمبود اکسیژن و یا نوعی بیماری آبششی

اگر ماهیان زیادی دارید پمپ هوا کارساز خواهد بود.به اندازه ی کافی اکسیژن در اختیار ماهی ها قرار دهید.در مورد بیماری آبششی اطلاعاتی در دسترس نمی باشد.

5)کرم هایی از آبشش ماهی آویزان شده اند و ماهی دائم نفس نفس می زند.

کرم آبشش

Dactylogyrus

یکی دیگر از انگل ها می باشد.از دارو های ضد انگل طبق دستور استفاده کنید.

7)قرمز شدن پوست،یا پدیدار شدن نقاط قرمز بر روی باله ها

ویروس،زخم،عفونت باکتریالی

ویروس ها تنها توسط میکروسکوپ قابل مشاهده هستند و بیناری ای علاج ناپذیر اس و لی می توانید در مراحل اولیه از آنتی باکتری ها و یا حمام نمک طولانی مدت استفاده کنید.(3-5 گرم برای هر لیتر برای مدت چند روز)

باله ها سیخ ایستاده اند و ماهی پف کرده است.

استسقا(آب آوردن شکم)

به نظر می رسد که مربوط به عفونت های باکتریایی باشد.ولی هیچ درمانی در مورد آن وجود ندارد.

کرم های کوچکی چون انگل ها ار ماهی ها آویزان هستند و ماهی مدام خود را به سنک های داخل آکواریوم می مالد.

کرم های لنگری

(Lernea)

ممکن است تعداد زیادی از انگل ها(ی سخت پوست) در اطراف ماهی ها و در تانک شما موجود باشد.می توانید از داروی ضد انگل و یا نمک استفاده کنید.

6)رنگ قسمتی از پوست بدن ماهی کدر تر شده است.

تولید بیش از حد بلغم

این بیماری توسط فقدان برخی مواد معدنی ظاهر می گردد.سعی کنید از ریز مغذی ها و ویتامین های گروهB استفاده کنید.

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم شهریور 1389ساعت 14:56  توسط sahand | 

بیمارستان ماهی ها


بیماری در محیط آکواریوم به 4 علت نسبت به محیط های طبیعی بیشتر است :

1.      ۱.در محیط طبیعی امکان نقل مکان از منطقه با شرایط نامساعد فراهم است .

2.      ۲.تغییرات در محیط آکواریوم نسبت به محیط های طبیعی سریع است .

3.      ۳.رشد و تکثیر باکتری ها در محیط آکواریون به دلیل ساکن بودن و عدم وجود چرخه ی آب راحتتر است.

4.      ۴.تراکم ماهی در محیط آکواریوم بیشتر است و باعث انتقال راحتتر بیماری از یک ماهی به ماهی دیگر می شود و از طرف دیگر استرس ناشی از تراکم سیستم ایمنی بدن ماهی را ضعیف می کند.

در مورد ماهی ها همیشه پیشگیری بهتر از درمان است. زیرا تعداد کمی از بیماریهای ماهیان قابل درمان هستند و اغلب ماهیان در اثر ابتلا به بیماری می میرند بخصوص در محیط آکواریوم .

از نشانه های سلامت ماهی های آکرایومی این است که وقتی شما به آکواریوم نزدیک می شوید به سمت شما بیایند این یعنی ماهی سالم است و اشتها دارد و از شما غذا می خواهد. و فرار و انزاوای ماهی ها نشانه ی دوره ی نهفتگی و کمون بعضی از بیماریها، یا تغذیه ی بیش از حد و یا کاهش اکسیژن محلول آب است که در حالت اخیر به سطح آمدن ماهیها هم مشاهده می شود. ( البته بعضی از ماهیها ذاتا منزوی هستند مثل Blak Ghost)

   درمان بيمارى در ماهيان مشكل واحتياج به تجربه مى باشد بنابراين تشخيص صحيح ودرمان به موقع پس از آ لودگى به بيمارى مشكل ميشود پس رعايت كردن يك سرى نكات جهت پيشگيرى ازمبتلا شدن ماهيان به بيمارى از اهميت بسيارى برخوردار است. ازعوامل موثردربروزبيمارى درماهيان آ كواريومى تغييرات در شرائط زندگى ماهى ميبا شد كه اين تغييرات باعث واردآ مدن استرس به ماهى ميشود و استرس خود زمينه سازشيوع انواع بيماريها ا ست استرس چيست : شرائطى كه حيات جاندا ر را مستقيماً تهديد نكرده ولى به تغذيه ، رشد ، توليد مثل وبه سايراعما ل طبيعى جاندا ر آ سيب برسا ند را ، به عنوان ا سترس مى گويند وعواملى كه باعث استرس مى شوند را همگى به عنوا ن عوا مل ا سترس زا ناميده ميشوند عوامل استرس زا درمحيط آ كواريوم چه چيزهائى هستند؟ 1- نگهدارى تراكم زيا د جمعيت ماهى درآ كواريوم كه باعث كاهش ا كسيژن محلول آ ب ، تغييرات فاكتورهاى فيزيكى وشيميا ئى آ ب مثل ph وسختى ، توزيع نا عا دلا نه غذا ، آ لودگى سريعتر آب بدليل اُ فت ظرفيت فيلتراسيون آ كواريوم ومتعاقب آ ن افزايش غلظت تركيبات سمى ودر نتيجه ماهيان تنبل وبى اشتها مى شوند وحسا سيت به عفونتها به شد ت افزايش مى يابد ، عدم كنترل صحيح بيمارى در آ كواريوم و........... براى ميزان نگهدارى جمعيت ماهيان زينتى در يك آ كواريوم موارد زير توصيه ميگردد : درآ كواريوم آب شيرين به ازاء هر 10 ليتر آ ب ، 3 سانتى متر طول ماهى در نظر گرفته مى شود ( مثلاً 3 قطعه ماهى 5 سانتى مترى در حدود 50 ليتر آ ب نگهدارى مى شود ) در آ كواريوم آ ب شور به ازاء هر 30 ليترآ ب ، 3 سانتى متر طول ماهى در نظر گرفته ميشود در بركه ها واستخرها براى نگهدارى ماهى كوى به ازاء هرمترمربع مساحت استخر 15 سانتى متر طول ماهى در نظر گرفته ميشود برخى از آ كواريوميستها اُ لگوى نيم سانتى متر طول براى ماهى گلد ن فيش براى هر 5 ليتر آ ب توصيه مى كنند البته شرائط ذكر شده براى حالتى است كه سيستم فيلتراسيون وهوادهى آ كواريوم در شرائط ايده آ ل باشد درضمن نكات اشاره شده براى تراكم آ كواريومهاى نمايشى وخانگى مى باشد وراجع به ترا كم تانكهاى تكثير و پرورش درآينده صحبت خواهد شد البته مطمئناً شرائط ذكر شده براى نگهدارى ماهيا ن آ كواريومى ، فرمول مطلقى نمى باشد وقطعاً نظرا ت متفاوتى در اين مورد وجود دارد كه قابل بحث وتا مل است

   - تغييرات دماى آ ب بدليل اينكه اكثر ماهيان زينتى يك محدوده حرارتى خاصى را براى زيست ترجيح ميدهند ( 24-29 درجه سانتى گراد ) لذا به خاطر استرس نا شى از تغييرات دما ، رشد ماهى ممكن است عملاً كند شود. تغييرات دما ، ممكن است باعث سركوب سيستم ايمنى شده وماهيان آ كواريوم را به بيمارى حساس تر نمايد 3- گرفتن وجابه جائى ماهيان آ كواريوم گرفتن ودستكارى ماهى به هر دليل، سبب آ زار ماهى ميشود كه خود يك عامل استرس زا براى ماهى زينتى مى با شد ويك شوك مكانيكى محسوب ميشود هيچگاه ماهى را با دست نگيريم زيرا اولاً بدليل اختلاف دماى بد ن ا نسا ن وماهى باعث شوك به ماهى ميشود وثانياً ممكن است به بد ن ماهى فشار وارد آ مده وسبب تلفات شود حتماً براى گرفتن ماهى از توريهاى مخصوص ماهيان آ كواريومى استفا ده شود جا به جائى مى تواند باعث آ سيب فيزيكى ، شوك حرارتى ، از بين رفتن خواص شيميا ئى آ ب وخستگى ماهى ميشود صد مه قابل مشاهده در حين جا به جائى وگرفتن ماهى به صورت فلس ريختگى وخرا ش ميباشد كه فلس ريختگى باعث آ سيب به لايه هاى حسا س وظريف پوست ماهى شده وزمينه تهاجم عوامل بيماريزا را فراهم مى سازد نكات زير براى حمل و نقل طولانى ماهيان آ كواريومى بسيار ضروريست : 1.حدا قل از 12 ساعت قبل ازجا به جائى ماهيان ، عمل غذا دهى قطع گردد 2.تا آ نجا كه ممكن است تغييرا ت دما درحد 3 ا لى 4 درجه با شد 3.ترا كم جمعيت ماهيا ن كنترل شده با شد و ماهيها ا ز ا كسيژن كا فى برخوردار باشند مصرف اكسيژن درا بتداى عمليات جابه جائى به علت استرس اوليه ، زيا د خواهد بود 5.براى پائين آ ورد ن ميزان تلفا ت در حين حمل و نقل مى توان از موا د ضد استرس استفا ده كرد فضاى داخل آ كواريوم هرچه فضاى داخل آ كواريوم ، نزديكتر به محيط طبيعى ماهى با شد ماهى احساس آرامش بيشترى مى كند به عنوا ن مثال وجود گياه و صخره درآ كواريوم محيطى را براى استراحت ، بازى كردن ، پناه گرفتن ماهى و... ايجاد مى كند پس حتماً بايستى درآ كواريوم شن در كف ، صخره ، سنگ و گياه موجود باشد بايستى آ كواريوم از نور دهى مناسبى برخوردار باشد و در طى شبانه روز 14-8 ساعت لامپ آ كواريوم روشن باشد غذا دهى در صورتيكه غذاى كافى و با ارزش دراختيار ماهيها قرار نگيرد ، ابتدا ماهيها ضعيف شده وسپس به ا نواع بيماريها مبتلا ميشوند وهمينطور برعكس آ ن غذا دهى زيا د باعث برهم خوردن ثبات خوا ص فيزيكى وشيميا ئى آ ب آ كواريوم ، آ لودگى وكُدورت آ كواريوم وكمبود ا كسيژن مى شود وشرائط براى ظهور بيما رى مهيا مى شود البته عوامل ديگرى مانند ايجاد صدا وترساند ن ماهى هم از عوامل استرس زا مى باشند در محيطهاى طبيعى ، ماهيا ن زينتى در صورت بوجود آ مد ن عوا مل استرس زا ، براحتى مى توانند تغيير مكان بدهند وخودشان را به محيطهاى سالمتر برسا نند ولى اين امر در فضاى بسته آ كواريوم براى ماهيان مقدور نمى باشد .     

معرفى بيماريهاى شايع باكتريائى درماهيا ن آ كواريومى : 1- بيمارى پوسيدگى باله و دُم : اين بيمارى يكى از شايع ترين بيماريها در ميان ماهيان زينتى مى باشد. وا صولاً عوامل استرس زائى مانند تراكم زيا د، صدمه وضربه خورد ن ماهى در حين حمل ونقل و تغذيه نا مناسب ( فقر غذا ئى ) مى توانند در بوجود آ مد ن اين بيمارى موثر باشند در اوا ئل شيوع بيمارى در لبه باله هاى ماهى حا لت خوردگى وتخريب د يد ه ميشود كه به مرور تمامى باله ها ودُم ماهى دچار حالت خوردگى وپارگى ميشود كه اگر به موقع درمان صورت نگيرد ، باله هاى آ سيب د يده مورد هجوم قارچ وانگلها ودر بعضى موارد حاد در معرض سايربيماريهاى باكتريا ئى مانند كولومناريس قرار ميگيرد 2- بيمارى آب آورد گى شكم در ماهيا ن آ كواريومى :   اين بيمارى يك عفونت باكتريائى داخلى است . دراين بيمارى حفره شكمى متورم شده وپوست ماهى مريض زِبربه نظر ميرسد وبرخى فلسها به بيرون زده ( مخصوصاً فلسهاى قسمت پشتى بدن ماهى ) وماهى شبيه ميوه كاج ميشود. به همين دليل گاهى به آ ن بيما رى ميوه كاج هم ميگويند بيرون زد گى چشم هم ا ز ديگر نشانه هاى اين بيمارى است ماهى بيما ر حالت سستى وبيحالى داشته و بى اشتها مى شود 3- بيمارى باكتريال آبشش :   ماهيان مبتلا بى حس و كم اشتها شده ، تما يل بيشترى به ماند ن در سطح آ ب دارند وممكن است حالا تى ما نند با ز شدن سرپوش آ بششها و سرفه كردن مشاهده شود . تعدا د تنفس افزايش يا فته وترشحات از آ بشش ها افزايش مى يابد وا بششها سفيد به نظر مى رسند ورشته هاى آ بششى غير طبيعى به نظر ميرسند د ر مرا حل پيشرفته تر ماهى مورد هجوم قارچها قرار ميگيرد. از آ نجائيكه تلفا ت وا رده نا شى از خفگى است لذا حفظ ميزان مطلوب ا كسيژن آ كواريوم وفيلتراسيون خوب آ ب مهم است 4- بيمارى كولومناريس :     اولين نشانه هاى عفونت عبارت است از ظهور يك نقطه سفيد روى قسمتها ئى از سر، آبشش ها ، باله ها و بدن ماهى ميباشد اين لكه سفيد معمولاً توسط يك ناحيه قرمزكم رنگ واضح احاطه ميشود بيمارى كولومناريس در درجه حرارتهاى بالا و آبهاى با سختى و ph بالا ماهيان آكواريومى را مورد تهاجم قرا ر ميدهد از عوامل استرس ايجاد كننده شيوع بيمارى ، تراكم زياد ماهى و غذادهى بيش از اندازه در آكواريوم قابل توجه هستند 5- بيمارى ويبريوزيس در ماهيان آب شور : برخى از متخصصين معتقدند بيمارى ويبريوزيس يك عفونت ثانويه بشمار ميرود و بدنبال ضربات و ياهجوم انگلها بوجود مى آيد به هر حال ويبريوزيس احتمالاً مسئول بخشى ازمرگ ومير ناشى از دستكارى ماهى ميباشد از علائم اين بيمارى ميتوان به بى اشتهائى ، سستى ، لاغرى ، پوسيدگى باله ها ، تورم ناحيه شكمى وبيرون زد گى چشمها اشاره كرد درمان ويبريوزيس در مراحل اوليه امكانپذيراست براى درمان از داروهاى مخصوص ميتوان استفاده كرد از ساير بيماريهاى باكتريائى در ماهيان آ كواريومى مى توان به كولومناريس آ ب شور ، ويبريوزيس ( آ ب شور وشيرين ) ، سپتى سميا ، تو بر كلو زيس و ... اشاره كرد بيمارى قارچى :   يك بيمارى شايع در ماهيان آكواريومى آب شيرين ، عامل بيمارى قارچ ساپرولگنيا است قارچ به داخل پوست و بدن ماهى نفوذ كرده و عمل جذب و مكيدن مواد غذائى را از ماهى انجام ميدهد بقيه قارچ كه در بيرون از بدن ماهى مى ماند و ظاهرى شبيه پنبه سفيد دارد قارچ در عرض 12 تا 24 ساعت ميتواند تمام بدن ماهى مرده را اشغا ل كند. بيمارى قارچى بر روى تخمهاى ماهيان زينتى هم بسيار شايع است لذا بايستى از روي هم قرار گرفتن تخمها به مدت طولانى جلوگيرى كرده و از ضد عفونى كردن آ نها با داروهاى مخصوص غافل نشد   به طور کلِي در مقاِيسه با طبِيعت ، محِيط آکوآريوم از نظر ابتلا به بِيمارِيها داراِي مزاِيا و معاِيبِي به شرح زِير مي باشد : مزاِيا : 1- کنترل بِيماريها به مراتب در آکوآريومها آسانتر است . 2- مصرف داروهاِي شِيمي ايي عملِي و اقتصادِي است . 3- شناسايي و قرنطِينه ماهِي بِيمار آسانتر است . 4- چرخه زندگِي انگلها محدود است . معاِيب 1- سرعت بِيمار شدن ماهي ها و همه گِيرِي آنها بِيشتر است . 2- اِيجاد شرايط نامساعد و در نتِيجه آماده شدن ماهي ها براِي ابتلاء به بِيمارِي بِيشتر است. 3- امکان آلوده شدن ماهي هاي مقاوم به برخِي از بِيمارِيها که در طبِيعت معمولا به آن آلوده نمي شوند، بِيشتر است . 4- در شرايط نامساعد ، ماهِي امکان فرار از محِيط ناسالم را ندارد. خوشبختانه مقدار و انواع بِيمارِيهايي که ماهي ها آکوآريومي را تهدِيد مي نماِيند ، بمراتب از عوامل بِيمارِيزاِي موجود در طبِيعت کمتر است .علت اصلِي آن دور بودن آکوآريوم از منابع بِيمارِي زا ، و به خصوص نامساعد بودن شرايط داخلِي آن براِي رشد ونمو و نشو و نماِي عوامل بِيمارِي زا در مقاِيسه با محِيط طبِيعِي مي باشد .بنابراِين اگر کنترل محِيط آکوآريوم به روش صحِيح انجام گِيرد ، ماهي ها داخل آن ممکن است هرگز بِيمار نشوند . نحوه شناساِيِي ماهي ها بِيمار به طور کلِي رفتار و وضع ظاهرِي ماهِي بِيمار از ماهي هاي سالم متماِيز است ، بنابراِين به آسانِي مي توان در ِيک آکوآريوم بِين تعداد ماهِي ، ِيک يا چند ماهِي بِيمار را شناسايي نمود .عوامل ظاهرِي عمده اِي که در تشخِيص و شناسايي ماهِي بِيمار موثر هستند عبارتند از : 1- بِي حال شدن ماهِي 2- فرار نکردن در اثر تحرِيک ِيا ترساندن 3- شناِي غِير طبِيعِي 4- جداشدن از ساِير ماهي ها و کناره گِيرِي کردن از آنها 5- مالِيدن بدن به دِيواره ها ِيا کف 6- ماندن در سطح آب 7- بازنگه داشتن دهان 8- سرِيع شدن تنفس و افزاِيش تعداد آن در دقِيقه 9- پرِيدن از آب 10- کم رنگ شدن سطح بدن 11- خونرِيزِي جلدِي 12- سخت شدن ِيا پاره شدن باله ها 13- تا خوردن باله ها 14- ظهور لکه هاِي سفِيد ِيا قرمز بر روِي بدن 15- پِيدا شدن لکه هاِي ابر مانند بر روِي بدن 16- امساک ِيا غِير طبِيعِي بودن تغذِيه هر ماهِي بِيمار ممکن است ِيک ِيا چند عامل از عوامل مذکور را نشان دهد .در هر صورت بلافاصله پس از ظهور علائم بايد در اسرع وقت نسبت به شناسايي و کنترل عامل بِيمارِي زا اقدام نمود ، در غِير اِين صورت ممکن است ماهي ها در وضعِي قرار گِيرند که کنترل ِيا مداواِي آنها امکان پذِير نباشد . عوامل بِيمارِي زا در ماهي ها آکوآريومي به طور کلِي عوامل بِيمارِي زا در ماهي هاي آکوآريومي را مي توان به شش دسته تقسِيم نمود : 1- بِيمارِي هاِي حاصله از نامساعد بودن عوامل محِيط زِيست 2- بِيمارِي هاِي حاصل از بدِي تغذِيه 3- بِيمارِي هاِي وِيروسِي و باکترِيايي ( مي کروبِي ) 4- بِيمارِي هاِي حاصل توسط انگلهاِي خارجِي و داخلِي 5- بِيمارِي هاِي حاصل در اثر ضربه ، خراش و غِيره ( مکانِيکِي ) 6- بِيمارِيهاِي حاصل در اثر عوامل ناشناخته جلوگِيرِي از آلوده و بِيمار شدن ماهي ها در نگهدارِي ماهي هاي آکوآريومي بايد توجه داشت که همواره جلوگِيرِي از آلوده و بِيمار شدن ماهي ها بمراتب عملِي تر ، آسانترو مهمتر از کنترل و معالجه بِيمارِي ها مي باشد .بنابراِين حداکثر کوشش بايد به عمل آِيد تا محِيطِي خوب و مناسب براِي ماهي ها اِيجاد گردد .براِي اِين منظور عوامل زِير بايد به بهترِين وجهِ مورد توجه قرار گِيرند : 1- اکسِيژن کافِي 2- درجه حرارت مناسب 3- نور کافِي 4- پ – هاش مناسب 5- نبودن هر گونه فلز بدون روکش در داخل آکوآريوم 6- از بِين بردن کلر آب قبل از افزودن به آکوآريوم 7- گِياه کافِي در آکوآريوم 8- تغذِيه صحِيح از نظر نوع غذا ، نحوه و تعداد تغذِيه در روز بدون شک بِيشتر بِيمارِيها و ناراحتِيهايي که بِين ماهي هاي آکوآريومي مشاهده مي گردند در اثر نامناسب بودن شرايط داخلِي آکوآريوم بوجود مي آِيند .اگر شرايط داخل آکوآريوم در حد خوب و استاندارد باشد ، نه تنها عوامل مذکورباعث بِيمار شدن ماهي ها نمي گردند، بلکه چون ماهي ها در شرايط خوب قرار دارند ، قدرت مقاومت آنها در برابر عوامل بِيمارِيزاِي انگلِي ِيا مي کروبِي نِيز افزاِيش ِيافته و در صورتِي که اِين عوامل بطرِيقِي به داخل آکوآريوم نفوذ نماِيند ، امکان آلوده و بِيمار نشدن ماهِي وجود دارد .برعکس اگر شرايط داخلِي آکوآريوم نامناسب باشد ، نه تنها ماهي ها در اثر ناجور بودن اِين عوامل بِيمار مي شوند ، بلکه با کم شدن قدرت مقاومت آنها ،هر نوع انگل ِيا عامل بِيمارِي زاِي دِيگر مي تواند بسرعت آنها را بِيمار نماِيد . خوشبختانه تعداد عوامل بِيمارِيزا در ماهي ها آکوآريومي بسِيار محدود مي باشند .از آنجا که تشخِيص اکثر بِيمارِي ها تخصصِي بوده و اکثراً توسط افراد عادِي عملِي نمي باشد ، در اِينجا فقط به شرح برخِي از بِيمارِي هاِي مي کروبِي و انگلِي مي پردازِيم .در کتاب بِيمارِيهاِي ماهي ها آکوآريومي نوشته رالف گِيسلر ، ترجمه و تالِيف حسِين عمادِي ، انواع بِيمارِي هاِي آکوآريومي شرح داده شده است . بِيمارِيهاِي مي کروبِي برخِي از مهمترِين و معمولترِين بِيمارِي هاِي مي کروبِي ماهي ها آکوآريومي عبارتند از : 1- بِيمارِي پوسِيدگِي باله ها اگر چه عامل اصلِي اِيجاد اِين بِيمارِي انواع مختلف ميکروبها مي باشند ، با وجود اِين پوسِيدگِي باله ها ممکن است در اثر عوامل دِيگرِي مانند بدِي تغذِيه ، اثرات بعدِي آلودگِي انگلِي ، و نِيز عوامل ارثِي به وجود آِيد .اِين بِيمارِي از معمولترِين بِيمارِيهاِي ماهي هاي آکوآريومي بحساب مي آِيد .در بِيشتر موارد آلودگِي ميکروبِي ممکن است باعث بروز عوامل آلودگِي زاِي ثانوِي ، مانند آلودگِي قارچِي گردد .يکِي از بهترِين راههاِي مبارزه با آن مصرف کپسولهاِي پنِي سِيلِين ِيا اوروماِيسِين بنسبت 250 تا 500 مي لِيگرم در 5 لِيتر آب مي باشد .تغذِيه خوب و افزاِيش درجه حرارت آب تا 28 تا 29 درجه سانتِيگراد همراه با تهوِيه مناسب آب مي تواند در بهبود اِين بِيمارِي موثر باشد .عکس رنگِي شماره 124 بِيمارِي پوسِيدگِي باله ها و از بِين رفتن دانه هاِي رنگِي پوست را در ماهِي نئون تترا نشان مي دهد .روش دِيگر معالجه اِين بِيمارِي افزودن تراماِيسِين ِيا تتراسِين به ميزان 25 ميلِي گرم در هر لِيتر آب و محلول بلود و متِيل 5 درصد به ميزان 5 قطره براِي هر 10 لِيتر آب به مدت 10 روز مي باشد . 2- بِيمارِي استسقاء ِيا آب آوردن بدن اِين بِيمارِي ِيکِي از نامانوس ترِين و ناخوشاِيندترِين بِيمارِيهاِي ماهي هاي آکوآريومي مي باشد .ماهِي آلوده داراِي بدنِي متورم ، فلسهايي برجسته و زاوِيه دار با بدن و چشمهايي برآمده مي باشد .عامل مولد آن نوعي باکترِي از جنس پزودوموناس است .علاوه بر باکترِي ، استتسقاء ممکن است در اثر بدِي تغذِيه نِيز به وجود آِيد .اگر عامل مولد آن بدِي تغذِيه باشد بِيمارِي مسرِي نخواهد بود .بهترِين راه مبارزه با آن غوطه ور ساختن ماهِي آلوده در محلول 50 تا 100 مي لِيگرم در لِيتر آنتِي بِيوتِيک از جنس اوروماِيسِين ِيا پنِي سِيلِين مي باشد .اگر بِيمارِي در اثر سوء تغذِيه بوجود آمده باشد بهترِين راه مداواِي آن تغِيِير رژِيم غذاِيِي ماهِي مي باشد .در هر صورت پس از مشاهده بِيمارِي بايد ماهِي آلوده را از ساِير ماهي ها جدا نمود بِيمارِي استسقاء را در نوعِي ماهِي تزيينِي نشان مي دهد . 3- بِيمارِي بِيرون زدگِي چشم اِين بِيمارِي ممکن است در اثر عوامل مختلف ازجمله باکترِيهاِي مولد گاز در ماهي ها بوجود آِيد .ماهِي آلوده داراِي چشمهاِي ورم کرده و برجسته بوده و گاهِي ممکن است کره چشم از حدقه کاملا بِيرون آِيد .يکِي از عوامل مولد آن باکترِي اِيکتِيوفونوس است .براِي مداواِي آن داروِي خاصِي شناخته نشده است .بلافاصله پس از مشاهده ماهِي بِيمار بايد آن را معدوم کرده و ِيا در آکوآريوم نگه داشت .ممکن است با افزاِيش درجه حرارت و تغذِيه خوب بتوان بِيمارِي زا بر طرف کرد. اين عکس بِيمارِي را در ماهِي دم شمشِيرِي نشان مي دهد . بِيمارِيهاِي انگلِي انگلها مهمترِين عوامل بِيمارِيزا در ماهي ها تزيينِي مي باشند .بطور کلِي انگلها را به دو دسته خارجِي و داخلِي تقسِيم مي نماِيند .انگلهاِي خارجِي پوست بدن ، باله ها ، و برانشِينها را آلوده ساخته ، در صورتِيکه انگلهاِي داخلِي از طرِيق آلوده کردن برخِي از اعضاي داخلِي ماهِي ، باعث بِيمار شدن آن مي شوند .برخِي از مهمترِين انگل هاِي خارجِي عبارتند از : 1- بِيمارِي لکه سفِيد ِيا اِيک عامل مولد اِين بِيمارِي ، تک سلولِي مژکدارِي بنام اِيکتِيو فترِيوس Ichthyophthirius است که براِي سهولت به آن اِيک ِيا بِيمارِي لکه سفِيد مي گوِيند .بزبان عامي انه عده اِي اِين آلودگِي را بِيمارِي نمک و فلفل مي نامند ، زِيرا انگل به صورت دانه هاِي رِيز نمک و فلفل که بر روِي بدن ماهِي پاشِيده شده باشند ظاهر مي گردد .انگل ابتدا بصورت ِيک ِيا دو لکه بر روِي بدن ماهِي مشاهده مي گردد .اگر در مرحله معالجه صورت گِيرد ، از رشد و نمو آن جلوگِيرِي خواهد شد ، در غِير اِينصورت آلودگِي ممکن است قسمت عمده و ِيا تمامسطح خارجِي بدن ماهِي را بپوشاند. در شرايط مناسب ، حتِي با وجود عامل مولد بِيمارِي در داخل آکوآريوم ، ممکن است ماهي ها به آن آلوده نشوند ، اگر در اثر بدِي تغذِيه ماهي ها ضعِيف شده باشند و ِيا بر اثر پايين آمدن درجه حرارت آب ، شرايط براِي رشد و نماِي انگل مناسب گردد ، آلودگِي در ماهي ها مشاهده خواهد شد . انگل ابتدا بسِيار رِيز و بصورت شناور در آب مي باشد .پس از قرار گرفتن بر روِي بدن ماهِي رشد و نمو کرده و در عرض چند روز قطر آن تا ِيک مي لِيمتر هم مي رسد .در اِين مرحله انگل ماهِي را ترک کرده و درکف آکوآريوم پوسته ضخِيمي دور خود بوجود مي آورد و در مدت کوتاهِي تقسِيمات داخلِي در آن انجام شده و تبدِيل به 550 تا 2200 عدد نوزاد مي گردد .نوزادهاي انگل اگر در مدت دو روز نتوانند يک ميزبان ماهِي براِي انگل شدن روِي آن پِيدا کنند از بِين خواهند رفت .شکل 76 چرخه زندگِي انگل را نشان مي دهد . براِي مداواِي اِين بِيمارِي و از بِين بردن انگلها مي توان به ازاي هر لِيتر آب آکوآريوم، ِيک قطره مرکورکروم 2 درصد به آن اضافه نمود و ماهي ها قدرت تحمل 2 برابر غلظت فوق را دارند .گِياهان نِيز در اِين غلظت از مرکور کروم خراب نمي شوند .همچنِين مي توان به جاِي اِين دارو از محلول 5 درصد بلودود متِيل ِيا آبِي متِيل به نسبت 5 قطره براِي هر 10 لِيتر آب ، در حرارت 30 تا 32 درجه سانتِيگراد استفاده نمود .مصرف آبِي متِيل مضرات احتمالِي مرکورکرم را هم نخواهد داشت .ضد عفونِي باِيست دوبار و به فاصله ِيک هفته انجام شود .پس از ضد عفونِي بار دوم ، بايد کف آکوآريوم با ِيک سِيفون تميز شود تا اگر احتمالا انگلِي در کف آن باقِي مانده است خارج گردد . علاوه بر مداوا از طرِيق بکار بردن مواد شِيمايي فوق الذکر ، بايد حتما درجه حرارت براِي مدت چند روز به 30 درجه سانتِيگراد افزاِيش ِيابد .همچنِين انگل در پ – هاش کمي اسِيدِي در حد 2/6 قدرت خود را از دست مي دهد .اگر آکوآريومي فاقد گِياه طبِيعِي است ، به ازاي هر لِيتر آب مي توان 5/2 قاشق چاِيخورِي نمک آشپزخانه به آن اضافه نمود .روشهاِي اختصاصِي تر معالجه و کنترل بِيمارِي در کتاب بِيمارِيهاِي ماهي هاي آکوآريومي شرح داده شده است . 2- بِيمارِي مخملک گاهِي بر روِي بدن ماهي ها ممکن است هاله هاِي تِيره رنگ برنگ آبِي متماِيل به سفِيد ملاحظه گردد .در قسمت بالاِي گردن بگيرد تا شروع باله پشتِي نِيز ممکن است پوست حالت خاص آبله گون به خود بگِيرد .عوامل مولد اِين بِيمارِي انواع تاژکداران تک سلولِي مانند کوستِيا Costia ، سِيکلوکت Cyclochaete و کِيلودونلا Chilodonella مي باشند .ماهِي آلوده شدِيدا ضعِيف شده و قدرت شنا و خوردن غذا را کم کم از دست مي دهد .در مراحل اولِيه بِيمارِي ، ماهِي مرتبا خود را به شِيشه و کف آکوآريوم مي مالد . عوامل آلودگِي زاِ که فوق اکثرا ممکن است در داخل آکوآريومها وجود داشته باشند ولِي تا موقعي که شرايط آکوآريوم خوب و ماهي ها قوِي هستند نمي توانند نشو و نما کنند .به مجرد نامساعد شدن شرايط و ضعِيف شدن ماهي ها ، آلودگِي آشکار مي شود .در مراحل پِيشرفته بِيمارِي ، قدرت تنفس ماهِي به ميزان زِياد کاهش مي يابد زِيرا انگلها سطح برانشي ها را مي پوشانند . افزاِيش درجه حرارت تا 31 درجه سانتِيگراد و حمام ِيک درصد نمک طعام بمدت 10 دقِيقه در معالجه بِيمارِي موثر مي باشد .هنگام افزاِيش درجه حرارت بايد تهوِيه آب بِيشتر گردد .يکِي دِيگر از بهترِين داروهاِي حمام آکرِي فلاوِين ِيک گرم در 100 لِيتر آب به مدت 2 تا 3 روز مي باشد .مداوا با آکرِي فلاوِين بايد در آکوآريوم بدون گِياه انجام شود. 3- آلودگِي قارچِي عامل مولد اِين بِيمارِي ، قارچِي بنام ساپرولگنِيا Saprolegnia است که معمولا از عوامل آلودگِي زاِي ثانوِي بحساب مي اِيد .اسپور اِين قارچ معمولا در هر آبِي وجود دارد و تا سطح بدن ماهِي داراِي زخم و ِيا خراش نباشد نمي تواند آنرا آلوده سازد .در موارد پِيشرفته ، قارچ پس از رشد و نمو بصورت توده هاِي پنِيه مانند بر روِي بدن ماهِي آلوده دِيده مي شود .خراش روِي بدن ممکن است توسط لوازم خشن داخل آکوآريوم ، بِي دقتِي در صِيد ماهِي و عدم توجه در انتخاب انواع ماهِي در آکوآريوم و در نتِيجه زخمي شدن آنها توسط ِيکدِيگر بوجود آِيد .زخم هاِي روِي بدن ممکن است در اثر آلودگِي به برخِي بِيمارِيها نِيز اِيجاد شود .در صورت عدم توجه به ماهي ها ، آلودگِي قارچِي پس از اِيجاد خراش ِيا زخم بر روِي بدن ماهِي بوجود مي آِيد . ِيکِي از بهترِين روش هاِي مبارزه با اِين آلودگِي در آکوآريوم ، افزودن نمک طعام به ميزان 4 قاشق چاِيخورِي به ازاي هر لِيتر آب براِي مدت چند روز در حرارت 24 تا 27 درجه سانتِيگراد و تهوِيه خوب آن مي باشد . همچنِين با گوش پاک کن آغشته به محلول ِيک در هزار پرمنگنات پتاسِيم مي توان محل آلودگِي را به آرامي ماساژ داد و سپس ماهِي بزرگ را به مدت 8 تا 10 ساعت و ماهِي کوچک را به مدت 2 ساعت در محلول ِيک گرم پرمنگنات در 100 لِيتر آب استحمام داد .زمان داده شده براِي ماهي هايي است که در شرايط متوسط از نظر آلودگِي باشند .اگر آلودگِي بسِيار شدِيد و ماهِي ضعِيف شده است زمان حمام دادن آن با محلول پرمنگنات کمتر خواهد بود . ِيکِي دِيگر از روشهاِي از بِين بردن آلودگِي قارچِي فرو بردن ماهِي آلوده در محلول 2/0 گرم در 100 لِيتر آب مالاشِيت گرِين و نگهدارِي آن به مدت 15 تا 20 ثانِيه مي باشد . 4- کرمهاِي قلابدار دو نوع از اِين کرمهاِي کوچک بنامهاِي جِيروداکتِيلوس Gyrodactylus و داکتِيلوجِيروس Dactylogyrus معمولا انگل پوست و برانشي ماهيها مي گردند .ماهي آلوده به اين انگل داراي حرکات سريع و وحشِيانه اِي بوده و اکثرا به سرعت خود را به ِيک جهت پرت و سرِيعا توقف مي نماِيند . شکل ظاهرِي هر دو انگل تا حدودِي مشابه هستند با اِين تفاوت که داکتِيلوجِيروس داراِي 4 چشم بوده و انتهاِي آزاد بدن آن (سر) داراِي 4 برآمدگِي مي باشد .شکل 77 نحوه قرار گرفتن انگل داکتِيلوجِيروس را بر روِي برانشِي هاِي ماهِي نشان مي دهد . براِي از بِين بردن اِين انگل مي توان ماهي هاي آلوده را به مدت 20 ثانِيه در محلول 1 در 500 اسِيد استِيک متبلور ، دو روز پشت سر هم قرار داد . روش دِيگر قرار دادن ماهِي به مدت 5 تا 10 دقِيقه در محلول 5 قطره فرمالِين در ِيک لِيتر آب مي باشد . حمام پرمنگنات پتاسِيم بميزان 4 مي لِيگرم در لِيتر براِي از بِين بردن اِين انگل ها مفِيد مي باشد .در صورت آلوده شدن ماهي ها ، ضمن معالجه آنها بايد آکوآريوم نِيز به بهترِين وجهِ ضد عفونِي شود . 5- سخت پوستان انگلِي برخِي از سخت پوستان کوچک مانند آرگولوس Argulus، ارگاسِيلوس Ergasilus و لرنه آ Lernea جزء انگلهايي محسوب مي گردند که گاهِي ممکن است آلوده در محلول 10 گرم در لِيتر نمک طعام بمدت 10 تا 20 دقِيقه مي باشد .روش مناسب تر ، کندن انگل از روِي بدن ماهِي با سوزن و مالِيدن مرکورکروم در جاِي آن است . بِيمارِيهاِي حاصله در اثر ضربه و ِيا صدمات مکانِيکِي گاهِي سطح بدن ماهي ها ممکن است در اثر ضربه خوردن و ِيا صدمات مکانِيکِي زخم گردد .در چنِين شرايطي بهترِين روش مداواِي زخم ، اين است که درجه حرارت آکوآريوم و ماليدن پنبه آغشته به مرکورکروم 2 درصد به محل زخم مي باشد پ – هاش آب آکواريوم بهتر است به 6/6 کاهش ِيابد .خراشهاِي حاصل بر روِي بدن ماهِي را نِيز بهتر است با مرکورکروم ضد عفونِي کرد تا از آلودگِي قارچِي جلوگِيرِي شود .گاهِي ضربه ها ممکن است باعث شکسته شدن ِيک ِيا تعدادِي از مهره ها گردد .گاهِي ضربه ها ممکن است تا باعث شکسته شدن ِيک ِيا تعدادِي از مهره ها گردد .در چنِين شرايطي اگر ماهِي نميرد ، معمولا داراِي خميدگِي در ستون فقرات خواهد شد . بِيمارِيهاِي ناشناخته اکثرا در بررسِي بِيمارِيهاِي ماهي هاي آکوآريومي مواردِي مشاهده مي گردد که تشخِيص بِيمارِي و عامل آن ممکن نمي باشد .البته ممکن است متخصصِي که از ماهِي بِيمار دِيدن مي کند نتواند بِيمارِي را تشخِيص دهد و ِيا اِينکه واقعا تشخِيص عامل مولد بِيمارِي مشکل و ِيا غِير ممکن باشد .در هر صورت اِين دسته از بِيمارِيها با وجود اين که در روند معالجه بيماريهاي ماهي ها، مشکلاتي به وجود مي آورند، اما به لحاظ دسته بندي انواع بيماريها به متخصصين کمک مي کنند تا هر گونه بيماري ناشناخته را در اين گروه بگنجاند.  

ورم شکمی

تقریبا تمام گونه های ماهی ها از جمله دیسکاس می توانند به این بیماری مبتلا شوند. وقتی که یک ماهی به این بیماری مبتلا میشود مقدار زیادی باکتری را در آب رها می کند و تقریبا تمام ماهی ها را به این بیماری دچار میسازد. در اغلب موارد این طور به نظر می رسد که شکم ماهی تا نقطه نهایی و حد انفجار باد کرده است و حتی پوست ماهی در روی شکم و ناحیه باد کرده ترکیده و یا خیلی نازک و شفاف شده است. در این حالت ماهی در زیر سطح آب به عقب و جلو تاب میخورد و فاقد هرگونه حرکت جهشی (و یا به میزان بسیار محدود ) می باشد. پاسخ های چشما ماهی اغلب ضعیف و مقعد ماهی متورم می شود. باله ها نیز توسطماهی جمع میگردند. در نهایت به دلیل پیشرفت بیماری ماهی خواهد مرد. درمان: درمان ورم شکمی بسیار ساده می باشد و در همان چند دقیقه اول دارو تاثیر خود را نشان خواهد داد. نکته مهم در درمان ورم شکمی تشخیص سریع بیماری و جداسازی ماهی بیمار است. پس از انتقال ماهی بیمار به آکواریوم قرنطینه و نصب بخاری و هوای لازم محتویات یک عدد کپسول تترا سایکلین را بر روی یک تکه کاغذ بریزید و بستگی به حجم آب آکواریوم مقدار مورد نیاز از پودر را جدا کنید. دوز ۱ گرم در هر ۱۰۰لیتر برای درمان با داروی تتراسایکلین مورد استفاده قرار میگیرد. (کپسول تتراسایکلیم در تمامی داروخانه ها موجود است ). دقت کنید که پس از ریختن دارو آب رنگی شده و در اثر فشار سنگ هوا آب روی آکواریوم کف خواهد کرد. به هیچ عنوان ناراحت نباشید. بعد از ۴۸ ساعت آب آکواریوم قرنطینه را با ***** همراه با زغال اکتیو تصفیه نمایید ( به مدت ۲۴ ساعت ). در پایان ۷۲ ساعت ماهی را به شیوه های گفته شده آب به آب و به درون آکواریوم اصلی منتقل کنید.

درمان زخم

دیسکاس ها به دلیل حرکات تند وناگهانی شان در اثر ترس در بسیاری از مواقع دچار زخمهای شدیدی بر روی پوست خود خواهند شد. این زخم ها می تواند یک خراش کوچک و یا با دریدگی گوشتشان همراه باشد. چندین سال قبل به دلیل نبود داروها و وسایل استریلیزه بنده در چند مورد دیسکاس های خود را به دلیل زخم های کوچکی که در چندین روز پیشرفت کرد از دست دادم. مطالب این قسمت صرفا تجربه شخصی اینجانب در مورد درمان زخم های دیسکاس می باشد. اولین کاری که در هنگام مشاهده زخم باید انجام دهید پیدا کردن اجسام نوک تیز و یا هرچیز دیگریست که درداخل آکواریوم باعث ایجاد زخم شده است. این وسیله را از داخل آکواریوم به بیرون منتقل کنید تا ماهی های دیگر دچار این عارضه نشوند. زخمهای تمامی ماهی ها در صورتی که دچار قارچ . باکتری و .. نشوند به راحتی درمان میشوند. معمولا بعد از ۲ یا ۳ ساعت از ایجاد زخم بر روی پوست ماهی قارچ هایی کار خود را آغاز کرده اند به صورت الیاف های سفید رنگ باریکی در اطراف زخم ظاهر شده و از پوست جدا میشوند و باعث پیشرفت زخم و در نهایت مرگ ماهی میشوند. در هر دو آکواریوم قرنطینه و اصلی درمان را میتوان انجام داد. اما در صورتی که دیسکاس شما مدت زیادی ست که در آکواریوم اصلی قرار دارد و بع اصطلاح با محیط آشناست و از طرفی از طرف هیچ کدام از دیسکاس ها مورد حمله قرار نمی گیرد بهتر است که درمان را در آکواریوم اصلی انجام دهید.   بی شک یکی از شایع ترین بیماریهایی که دیسکاس دچار آن می شود هگزومیتا است. هگزومیتا شناخته شده ترین نوع تاژکدار شکمی ست که در دیسکاس به وفور دیده شده و با وجود اینکه روش درمان آن بسیار راحت می باشد اما عدم اطلاع از روش درمان معمولا موجبات مرگ ماهی توسط این بیماری ا فراهم می آورد. بسیاری از عزیزان هگزومیتا را با بودوموناس (Bodomonas ) که آن نیز از معروفترین تاژکداران شکمی ست اشتباه می گیرند .زیرا تشخیص این دو نوع تاژکدار بسیار از یکدیگر مشکل و شیوه درمان نیز کاملا متفاوت است اما از آنجا که احتمال وجود هگزومیتا بسیار بسیار بیشتر از بودوموناس در ماهی دیسکاس می باشد و تجربه نیز این مطلب را ثابت کرده است بنابراین از هگزومیتا معمولا به عنوان شایع ترین بیماری دیسکاس نام برده می شود.هگزومیتا که به آن اکتومیتوس (octomitus ) نیز گفته می شود به روده ها و کیسه صفرا حمله می کند و نیز گاهی در خون یافت می شود. ماهی هایی که به این جاندار آلوده میشوند معمولا از بقیه ماهی ها جدا و لاغز میشوند . مدفوع آنها سفید و لزج می گردد . همچنین رنگ آنها تیره و اکثرا تمایلی به خوردن غذا ندارند و اغلب در گوشه ای از آکواریوم در حالی که رنگ آنها سیاه شده است ثابت می مانند. بنده به شخصه توصیه میکنم که اگر ماهی دیسکاسی یافتید که از بقیه ماهی ها جدا شده و رنگ آن سیاه شده است و همچنین نسبت به غذا عکس العملی نشان نداده و غذا نمی خورد اولین احتمال را وجود هگزومیتا بدانید و نسبت به درمان آن اقدام نمایید. روش درمان: ابتدای کار مقداری از آب آکواریوم اصلی را به دروم مخزن قرنطینه ریخته و ماهی مریض را به درون آن بیاندازید. یک عدد بخاری را نیز درون مخزن قرنطینه متصل و دمای آن را ۱ درجه بیشتر قرار دهید ( به عنوان مثال دمای آکواریوم بنده ۳۱ و در مخزن قرنطینه ۳۲ می باشد ) .سنگ هوایی را نیز با ابعاد مناسب در درون مخزن قرنطینه جاسازی کنید. دقت کنید که یکی از مهمترین نکات در مخزن قرنطینه به دلیل استفاده از دارو هوادهی خوب و بالا می باشد . سعی کنید برای این کار از سنگ هواهایی که به شکل سوزنی و بسیار ریز هوا تولید میکنند و در عین حال آب را متلاطم نمی نمایند استفاده کنید. ماهی را به درون مخزن قرنطینه بیاندازید. با توجه به اینکه از آب درون آکواریوم استفاده کرده اید احتیاجی به آب به آب ماهی توسط کیسه های نایلونی نیست. از داروخانه قرص مترونیدازول ۲۵۰ را تهیه نمایید . هر قرص ۲۵۰ به ازای ۵۰ لیتر آب آکواریوم مورد استفاده قرار میگیرد. بنابراین با توجه به حجم آب داخل مخزن قرنطینه مقدار مورد نیاز از قرص را پودر کرده و در مخزن بریزید. بعد از ۳ روز دما را یک درجه کم و یک چهارم آب آکواریوم را با آب تازه تعویض می نماییم ( دقت کنید که آب مورد استفاده باید حداقل ۲۴ ساعت مانده باشد تا گاز کلر آن خارج شده باشد ). پس از این کار مقداری زغال اکتیو تازه را به درون یکی از محفظه های اسفنجی ***** های برقی درون آب ریخته و ***** را درون آب قرار میدهیم تا داروی موجود در آب را تصفیه کند . بعد از ۵ تا ۶ ساعت ماهی را با توجه به اصول گفته شده در قسمت های قبل از طریق کیسه های نایلونی و با صرف زمان بیشتر آب به آب می کنیم و به آکواریوم اصلی انتقال می دهیم. دقت کنید که ماهی شما به دلیل اینکه ۳ روز تحت تاثیر دارو بوده است به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت از خوردن فعالانه غذا امتناع خواهد کرد. نگران نباشید. ماهی شما از هگزومیتا پاک شده است  

منفذهايي كه روي سر ماهي به وجود ميايد دليل و نحوه درمان ان

بیماری که به نام Hole in Head مشهور است در سیکلیدهای بزرگ مانند دیسکاس ها و آنجل ها و در اسکار به کرات دیده میشود. عامل این بیماری هنوز به طور کامل مشخص نشده است. بنده این بیماری را در اسکار ها دقیقا در روی کله و در دیسکاس ها در ابتدای باله بالایی بسیار دیده ام - ( متاسفانه در بعضی از مواقع بنده موفق به درمان نشده ام و 2 تا از دیسکاس های خودم را از جمله همون نارنجی که عکسش رو گذاشته بودم چند روز پیش از دست دادم ) نظریه های مختلفی در مورد این بیماری وجود دارد از جمله کیفیت پایین آب و کمبود ویتامین دی و سی . از دیگر نظریه ها وجود تاژکدار هگزامیتا به صورت جهش یافته است که میتواند چنین زخمهایی را به وجود بیاورد. درمان قطعی هنوز برای این بیماری وجود ندارد. اما موارد زیر را میتوان انجام داد: 1- انتقال ماهی بیمار به قرنطینه با آب کاملا پاکیزه و پی هاش کاملا خنثی بدون هیچ وسیله اضافی 2- تعویض یک سوم از آب هر روز تا درمان کامل 3- حمام مترونیدازول به مدت 3 روز و هفته ای یک بار 4- افزودن نمک به آب برای جلوگیری از پیشرفت زخم 5- افزودن ویتامین های دی و سی به آب با رعایت مقدار 6- افزودن متیلن بلو این بیماری در دیسکاس ها به سرعت پیشرفت میکند (؟؟؟ ) یه چیزی شبیه به جزام هستش چون ذره ذره تمام بدن ماهی رو میخوره و پیشرفت میکنه. به دلیل اینکه ممکن است زخم ایجاد شده پیشرفت کند حتما باید از آن جلوگیری کرد بهترین پیشنهاد بنده استفاده از یو وی استرلیزر در مخزن قرنطینه همراه با نمک است. تا جلوی رشد باکتری ها و... بر روی زخم گرفته شود. در مواردی که زخم پیشرفت کرد می توان از داروهایی نظیر گریزوفولوین و کلرامفنیکل و تترا مدیکا نیز استفاده نمود. با این حال اگر کسی در مورد درمان این بیماری اطلاعات کاملتری داره بنده نیز ممنون میشم که در اختیار بذاره. اما اکثرا در اینترنت و در تمام تاپیکهای در مانی به هگزامیتا و کمبود ویتامین و کیفیت آب اشاره شده است. در مورد اسکار ها اکثرا با مترونیدازول درمان میشود. 

در دم چند تا از ماهی ها رگه های خونی به وجود امده ،به خصوص گلد فیش ها

پیدا شدن رگه خونی در باله های گلد فیش مخصوصن دم میتونه دلایل زیادی داشته باشه. گلد فیش من دوبار دچاراین مشکل شد که بار اول دلیلش بلعیدن یک شن بزگ از کف اکواریوم بود که به حالت مرگ افتاده بود و وقتی شن رو با پنس خارج کردم چند روز طول کشید تا رکه های خونی دمش محو شد. بار دوم هم یک کوریدوراس تو حلق مبارکش گیر کرده بود که موفق شدم بزحمت کوریدوراس را خارج کنم (کوریدوراس هم زنده ماند!!) مورد بالا رو براتون گفتم که بدونید وقتی این حالت پیش میاد که ماهی شدیدن در استرس باشه. یکی از دلایل شایع این استرس،آمونیا و نیتریت اب در اکواریوم سیکل نشده است. (نمیدونم مبحث سیکل ازت رو خوندید یا نه؟ اکواریومتون سیکل ازت رو طی کرده یا نه؟) موارد دیگه مثل عفونتها و انگل ها میتونن باشند. در تمام موارد بالا اولین و راحت ترین کار سیفون کردن مرتب اب هست و برای گلد فیش اضافه کردن نمک در اب میتونه در تمام حالات بالا بهتون کمک کنه. من یک گرم نمک در هر لیتر اب رو پیشنهاد میکنم. در بعضی مقالات تا 9 گرم هم نوشته اند که من انرا امتحان نکرده ام و طبعن پیشنهاد هم نمیکنم.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم شهریور 1389ساعت 21:51  توسط sahand | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
با سلام خدمت بازدید کنندگان گرامی.من سهند هستم و ورود شما را به این وبلاگ خوش آمد می گویم.

نوشته های پیشین
فروردین 1391
تیر 1390
آذر 1389
شهریور 1389
آرشیو موضوعی
آروانا
آموزش ساخت آکواریوم
اسکار
پرت
پنگوسی
سوروم
لوچ دلقک
دیسکس
اسکات
پوزه خرگوشی
پیرانا
شارک
فلاور هورن
گلد فیش ها
گورامی ها
ماکرو
نایف
لاک پشت های آبی
زبرا دانیو
سفره ماهی
جک دمسپی
جابجایی ماهی ها درون آکواریوم
گرین ترور
رد تیل
بیماری های ماهیان
آنجل مونو
آنجل
روح ماهی
بارب ها
رامیزی
اصول تغذیه ی ماهی ها
تغذیه ی ماهی ها و اهمیت آن
PHچیست؟
پمپ هوا و هوادهی
تصفیه کننده های آب آکواریوم
توصیه هایی در مورد خرید آکواریوم
تاثیر چوب در آکواریوم
سیکل ازت
طراحی و جانمایی اصولی آکواریوم
نقش گیاهان در آکواریوم
نصب و راه اندازی آکواریوم
توصیه هایی جهت زیباتر شدن آکواریوم
کت فیش(لجن خوار)
ونوستوس یا سیچیلاید زرافه ای
اوراتوس
کیلی فیش
سیلور شارک
فایتر
تترای کاردینال
زنده زاها
سیلور دالر
ساخت آکواریوم جمعی
GH ، KH و نحوه ی اندازه گیری آنها
سازگاری ماهی ها
دسته بندی کلی ماهیها
سیچلاید زندانی زرد
ماهیان رنگ شده ( Dyed Fishes )
دوبوسي
ببر ماهی سیامی (سوماترا)
دستگاه شوری سنج
جراح دلقک (Clown Tang)
ماهی توت فرنگی
ماهی رَس رُفتگر
پیوندها
وبلاگ عاشقانه تنهایی
طلسم
گالری عکس های گوناگون
وبلاگ عاشقانه
یک لحظه یک نگاه
نرم افزار و بازی و ...برای ویوازی ها
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

 

Facebook

Sahand Zare‏ می‌پسندد

حرف هاي خيسحرف هاي خيس
نشان مورد علاقه ی خود را بسازید .